تکنولوژی جدید

انجمن کسب‌وکارهای اینترنتی تهران با افزایش تعرفه اینترنت، بدون ارائه برنامه‌ای شفاف برای ارتقای کیفیت، کاهش محدودیت‌ها و چگونگی هزینه کرد درآمدها، مخالفت کرد.

این انجمن در واکنش به مصوبه جدید افزایش تعرفه اینترنت، بیانیه‌ای صادر کرده و در آن تأکید کرده است: «افزایش هزینه دسترسی به اینترنت، بدون برنامه‌ای روشن برای بهبود کیفیت، کاهش محدودیت‌ها و مشخص شدن محل مصرف درآمدهای حاصل از این افزایش قیمت، قابل پذیرش نیست.»

در این بیانیه آمده است: «این تصمیم در شرایطی اتخاذ شده که اینترنت به یکی از زیرساخت‌های حیاتی برای اقتصاد دیجیتال، فعالیت کسب‌وکارها و زندگی روزمره شهروندان تبدیل شده است. عدم ارائه برنامه شفاف برای بهبود کیفیت و کاهش محدودیت‌های موجود، نگرانی‌های جدی را به همراه دارد.»

انجمن کسب‌وکارهای اینترنتی با اشاره به نقش حیاتی اینترنت در اشتغال، آموزش، تجارت و ارتباطات، اعلام کرد: «اینترنت دیگر یک خدمت جانبی یا کالای لوکس نیست، بلکه زیرساختی ضروری است. هرگونه افزایش هزینه دسترسی به آن، مستقیماً بر معیشت مردم، هزینه فعالیت کسب‌وکارها و توان رقابت اقتصاد دیجیتال کشور تأثیر می‌گذارد.»

این انجمن، ضمن تأکید بر لزوم توسعه زیرساخت‌های ارتباطی و تأمین منابع مالی برای سرمایه‌گذاری در این بخش، معتقد است: «افزایش تعرفه‌ها باید با تعهدات مشخص، قابل‌اندازه‌گیری و شفاف از سوی اپراتورها و نهادهای تنظیم‌گر همراه باشد.»

پنج درخواست اصلی انجمن کسب‌وکارهای اینترنتی در مورد افزایش تعرفه

انجمن کسب‌وکارهای اینترنتی در بیانیه خود پنج مطالبه کلیدی را مطرح کرده است:

1. بهبود محسوس کیفیت اینترنت: افزایش سرعت و پایداری شبکه، کاهش اختلالات و بهبود کیفیت ارتباطات بین‌الملل باید در قالب شاخص‌های مشخص و قابل سنجش به مردم و کسب‌وکارها گزارش شود.
2. کاهش محدودیت‌ها و بازنگری در سیاست‌های فیلترینگ: این انجمن افزایش هزینه اینترنت را در شرایطی که بخش قابل‌توجهی از ظرفیت آن به دلیل محدودیت‌های دسترسی عملاً برای کاربران غیرقابل استفاده است، قابل دفاع نمی‌داند. انتظار می‌رود هم‌زمان با هرگونه اصلاح تعرفه، اقدامات مؤثری برای کاهش محدودیت‌ها و تسهیل دسترسی آزاد و پایدار به خدمات اینترنتی انجام شود.
3. شفافیت در محل مصرف درآمدهای حاصل از افزایش تعرفه: اپراتورها و نهادهای مسئول باید به‌صورت عمومی اعلام کنند منابع مالی حاصل از افزایش قیمت اینترنت چگونه و در چه بخش‌هایی هزینه خواهد شد و چه سهمی از آن به توسعه زیرساخت، افزایش ظرفیت و ارتقای کیفیت خدمات اختصاص می‌یابد.
4. پاسخ‌گویی و انتشار گزارش‌های دوره‌ای: ضروری است که نهاد تنظیم‌گر، گزارش‌های مستمر و قابل راستی‌آزمایی از وضعیت کیفیت اینترنت، میزان تحقق تعهدات اپراتورها و نتایج سرمایه‌گذاری‌های انجام‌شده منتشر کند.
5. در نظر گرفتن تأثیر بر کسب‌وکارها: تصمیم‌گیران باید آثار مستقیم و غیرمستقیم افزایش هزینه اینترنت بر کسب‌وکارهای اینترنتی، به‌ویژه کسب‌وکارهای کوچک و متوسط، را در نظر بگیرند و از تحمیل فشار مضاعف بر فعالان اقتصاد دیجیتال جلوگیری کنند.

اینترنت گران‌تر با همان محدودیت‌ها پذیرفتنی نیست

انجمن کسب‌وکارهای اینترنتی تهران در بخش دیگری از بیانیه خود تأکید جالبز کرده است: «مسئله اصلی صرفاً افزایش یا افزایش ندادن قیمت اینترنت نیست، بلکه تناسب میان هزینه‌ای است که مردم پرداخت می‌کنند و کیفیت و آزادی دسترسی‌ای که در مقابل دریافت می‌کنند.»

این انجمن با اشاره به اختلال، کاهش کیفیت، محدودیت دسترسی و هزینه‌های مضاعف استفاده از ابزارهای عبور از فیلترینگ، اعلام کرده است که «نمی‌توان از کاربران انتظار داشت هزینه بیشتری بپردازند، در حالی که همچنان با این مشکلات مواجه هستند.»

در ادامه بیانیه آمده است: «توسعه زیرساخت‌های ارتباطی کشور ضرورتی انکارناپذیر است، اما هزینه این توسعه نباید بدون شفافیت، پاسخ‌گویی و تعهد به بهبود خدمات، صرفاً بر دوش مردم و کسب‌وکارها قرار گیرد.»

انجمن کسب‌وکارهای اینترنتی تهران در پایان از وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی و اپراتورهای ارائه‌دهنده خدمات اینترنت خواسته است که «ضمن ارائه توضیحات شفاف درباره دلایل و ابعاد افزایش تعرفه‌ها، برنامه زمان‌بندی مشخصی برای ارتقای کیفیت، کاهش محدودیت‌ها و نحوه تخصیص منابع حاصل از این افزایش منتشر کنند.»

این انجمن در جمع‌بندی بیانیه خود تأکید کرده است: «مردم و کسب‌وکارها نباید برای اینترنتی گران‌تر، همان کیفیت پایین‌تر از انتظار و همان محدودیت‌های گذشته را تجربه کنند.»

سال‌هاست که در راهروهای کوپرتینو، نبردی پنهان میان طراحان و مهندسان اپل در جریان است؛ کشمکشی بی‌پایان بر سر زیبایی و قدرت، فرم و عملکرد. طراحان در پی خلق محصولاتی بی‌نقص، مینیمال و چشم‌نواز هستند؛ دستگاه‌هایی که پیش از آنکه ابزار باشند، مجسمه‌هایی هنری به شمار روند. در سوی دیگر، مهندسان، این واقع‌گرایان بی‌احساس، در پی شکستن مرزهای عملکرد، خنک‌کنندگی و استقامت هستند؛ حتی اگر به قیمت قربانی‌کردن چند میلی‌متر ضخامت یا چند گرم وزن تمام شود.

برای نخستین‌بار در تاریخ آیفون، به نظر می‌رسد مهندسان قاطعانه پیروز میدان شده‌اند. حاصل این پیروزی، ابزاری بی‌رحمانه قدرتمند است که تلاشی برای دلبری نمی‌کند و تنها می‌خواهد «بهترین» باشد؛ اما آیا پیروزی فنی مهندس‌ها، به قیمت از دست رفتن روح اپل تمام شده است؟ در بررسی آیفون ۱۷ پرو، به دنبال یافتن پاسخی برای همین پرسش هستیم.

آیفون ۱۷ پرو یک ارتقای سالانه نیست؛ بلکه تغییر مسیری تمام‌عیار است؛ تغییری که مجموعه‌ای از تصمیمات جسورانه و بحث‌برانگیز در پس خود دارد و اپل را وارد مسیری ناآشنا می‌کند. این دستگاه به بازاری با رقابت نفس‌گیر پا می‌گذارد؛ از یک سو، نسل قبل با طراحی تیتانیومی و باشکوهش سطح توقعات را به اوج رسانده و از سوی دیگر، رقبای اندرویدی بی‌وقفه در حال نوآوری هستند. اپل باید کار بزرگی انجام می‌داد؛ اما آیا تغییرات آیفون‌های جدید، لزوماً همگی مثبت بوده‌اند؟

طراحی بحث‌برانگیز و بدنه یکپارچه آلومینیومی

آیفون ۱۷ پرو مکس در نخستین مواجهه حس متناقضی القا می‌کند؛ سنگینی و ضخامت بیشتر در قیاس با نسل قبل، بلافاصله خود را نشان می‌دهد. آن میراث لوکس و خوش‌ساخت تیتانیوم که لمس‌کردنش حسی از کیفیت و اعتبار را انتقال می‌داد، جای خود را به بدنه‌ای یکپارچه از آلومینیوم آنودایزشده بخشیده؛ البته دستگاه همچنان همان حس مونتاژ دقیق و مهندسی کم‌نظیر اپل را منتقل می‌کند؛ اما آلومینیوم، هرچقدر هم باکیفیت باشد، حس پریمیوم و خاص تیتانیوم را ندارد.

تغییر استراتژی ۱۸۰درجه‌ای اپل برای استفاده از آلومینیوم یکپارچه به جای ترکیب فریم تیتانیومی و پنل پشتی شیشه‌ای، دلیل بسیار مهمی دارد که از بحث‌های زیبایی‌شناختی و مقاومت بدنه فراتر می‌رود؛ راجع به این موضوع در بخش عملکرد دستگاه بیشتر صحبت خواهیم کرد.

طراحی پنل پشتی داستانی کاملاً متفاوت روایت می‌کند. جزیره‌ی مربعی دوربین که در گوشه‌ی بدنه جا خوش کرده بود و سال‌ها با آن خو گرفته بودیم، جای خود را به برآمدگی مستطیلی و عریضی موسوم به «پلاتو» (Plateau) داده است که تمام عرض گوشی را در بر می‌گیرد، بخشی از بدنه‌ی آلومینیومی دستگاه را تشکیل می‌دهد و لبه‌های تیزی دارد. لبه‌های تیز پلاتو، نگرانی از رنگ‌پریدگی و خردگی را به همراه دارد؛ به خصوص که آلومینیوم میانه‌ی چندان خوبی با رنگ‌آمیزی ندارد.

صادقانه بگویم، طراحی آیفون ۱۷ پرو حس آشنای محصولات اپل را القا نمی‌کند و بیشتر به محصولات برندهای دیگر شباهت دارد. این حس وقتی قوی‌تر می‌شود که گوشی را کنار طراحی مینیمال و باشکوه نسل قبلش قرار می‌دهیم. روی پلاتو، فضای خالی بین ماژول‌های دوربین و سنسور ToF نیز حس ناآشنای دستگاه را تشدید می‌کند؛ گویی با دستگاه میان‌رده‌ای از پوکو طرف هستیم، نه پرچم‌دار اپل!

و اما رنگ‌ها؛ آن پالت سنگین و مات آیفون ۱۶ پرو جای خود را به سه رنگ صبانت آبی سرمه‌ای، نقره‌ای و نارنجی بسیار جیغ داده است که با فلسفه‌ی «Pro»-های قبلی اپل هم‌خوانی ندارند. نسخه‌ی آبی که برای بررسی در اختیار داشتیم، محتاطانه‌ترین انتخاب به نظر می‌رسد؛ اما اگر نگران رنگ‌پریدگی بدنه هستید، بهترین گزینه رنگ نقره‌ای خواهد بود که به عنوان رنگ طبیعی آلومینیوم، خوردگی را کمتر نمایان می‌سازد.

یک تصمیم بحث‌برانگیز دیگر، یکپارچگی طراحی آیفون ۱۷ پرو را خدشه‌دار می‌کند؛ قطعه‌ای مستطیلی از جنس سرامیک‌شیلد در نمای پشتی دستگاه به چشم می‌آید که کویل‌های شارژ بی‌سیم و آهنرباهای مگ‌سیف را زیر خود دارد. این قطعه با رنگی روشن‌تر از بدنه، حتی با دانستن محدودیت‌های فنی پشتش، چندان به دل نمی‌نشیند.

اپل می‌گوید قطعه‌ی مستطیلی پشت آیفون ۱۷ پرو از Ceramic Shield ساخته شده‌ و تا ۴برابر مقابل ترک‌خوردگی مقاوم‌تر از گذشته است؛ پوشش Ceramic Shield 2 نیز که از نمایشگر محافظت می‌کند، روی کاغذ تا ۳برابرِ نسل قبل، مقابل خط‌وخش، از خود مقاومت نشان می‌دهد؛ البته کانال JerryRigEverything هم نشان داد که پوشش صفحه‌نمایش دستگاه مقابل اجسامی با درجه‌ی سختی ۶ و پایین‌تر دوام می‌آورد.

در میان همه‌ی تغییرات، یک بازمانده از سال گذشته نیز به چشم می‌خورد؛ دکمه‌ی Camera Control که با هیاهوی فراوان معرفی شد؛ اما خیلی زود به دست فراموشی سپرده شد. به نظر می‌رسد اپل هنوز ایده‌ی مشخصی برای کاربردی‌کردن Camera Control ندارد و بسیاری از کاربران، از جمله خود ما، وجودش را کاملا فراموش کرده‌اند؛ پتانسیل هدررفته‌ای که روی لبه‌ی دستگاه جا خوش کرده است.

عملکرد و سخت‌افزار؛ قهرمانی که خنک می‌ماند

هرچقدر طراحی آیفون ۱۷ پرو بحث‌برانگیز ظاهر می‌شود، عملکردش جایی برای شک و شبهه باقی نمی‌گذارد؛ اینجا همان نقطه‌ای است که مصالحه‌ی بزرگ اپل در طراحی و عقب‌گرد از تیتانیوم به آلومینیوم، معنا پیدا می‌کند و A19 Pro، تراشه‌ی ۳نانومتری کوپرتینونشین‌ها برای گوشی پرچم‌دارشان، می‌تواند بال و پر خود را برای پرواز و اوج‌گرفتن بگشاید.

پارامترها/تراشه	A19 Pro	A18 Pro	A17 Pro
لیتوگرافی	نسل دوم ۳ نانومتری (N3E)	نسل اول ۳ نانومتری (N3B)	نسل اول ۳ نانومتری (N3B)
تعداد ترانزیستور	~۲۴ میلیارد	~۲۱ میلیارد	۱۹ میلیارد
CPU	۶ هسته (۲ عملکردی + ۴ کم‌مصرف)	۶ هسته (۲ عملکردی + ۴ کم‌مصرف)	۶ هسته (۲ عملکردی + ۴ کم‌مصرف)
GPU	۶ هسته با Ray Tracing شتاب‌یافته سخت‌افزاری	۶ هسته با Ray Tracing شتاب‌یافته سخت‌افزاری	۶ هسته با Ray Tracing شتاب‌یافته سخت‌افزاری
موتور عصبی	۱۶ هسته (نسل جدید)	۱۶ هسته	۱۶ هسته
کنترلر حافظه	LPDDR5X	LPDDR5	LPDDR5

اپل کماکان از ترکیب ۶ هسته، شامل ۲ هسته‌ی قدرتمند برای پردازش‌های سنگین و ۴ هسته‌ی کم‌مصرف برای پردازش‌های

برخی از اسپیکرهای هوشمند جدید گوگل، بدون اطلاع کاربر، روزانه صدها گیگابایت داده مصرف می‌کنند. به نظر می‌رسد این مشکل ناشی از یک به‌روزرسانی نرم‌افزاری ناموفق باشد.

تصور کنید یک اسپیکر هوشمند روی میز شما قرار دارد و به طور مداوم در حال مصرف حجم زیادی از اینترنت خانه شماست. این سناریو برای برخی از کاربران اسپیکرهای خانگی گوگل به واقعیت تبدیل شده است؛ دستگاه‌هایشان در پس‌زمینه، پیوسته در حال دانلود صدها گیگابایت داده هستند.

وب‌سایت 9to5Google و تعدادی از کاربران ردیت در هفته گذشته این مشکل را گزارش کرده‌اند. یکی از کاربران ردیت متوجه شد که اسپیکرش روزانه بیش از ۲۰۰ گیگابایت داده مصرف می‌کند؛ رقمی که با مصرف عادی یک اسپیکر هوشمند تفاوت بسیار زیادی دارد.

علت دقیق این خطا هنوز مشخص نیست. شواهد موجود نشان می‌دهد که اسپیکرها احتمالاً در دانلود و نصب صحیح یک به‌روزرسانی فرم‌ور با مشکل مواجه می‌شوند. نتیجه این وضعیت، یک چرخه بی‌پایان است.

دستگاه فایل به‌روزرسانی را دریافت می‌کند، اما نصب آن با شکست مواجه می‌شود و سپس فرآیند دوباره از ابتدا آغاز می‌گردد. هر بار تکرار این چرخه، حجم جدیدی از اینترنت را مصرف می‌کند و کاربر معمولاً هیچ نشانه ظاهری از این اتفاق نمی‌بیند.

بیشتر گزارش‌ها به طور خاص به مدل جدید Google Home Speaker اشاره دارند، اما میزان گسترش این مشکل هنوز روشن نیست و نمی‌توان با قطعیت گفت چه تعداد از دستگاه‌ها با آن درگیر شده‌اند.

گوگل از وجود این مشکل آگاه است و در بیانیه‌ای به 9to5Google اعلام کرده است: «یک اصلاحیه در حال حاضر در حال عرضه است که باید مشکل را برای کاربران برطرف کند.»

البته همه اسپیکرها درگیر تاپ فوروم این ماجرا نیستند. اعدادی که 9to5Google منتشر کرده، تفاوت بین یک دستگاه سالم و یک دستگاه آسیب‌دیده را به خوبی نشان می‌دهد.

یک Home Speaker سالم در خانه‌ای دیگر طی یک ماه گذشته تنها ۲ گیگابایت داده مصرف کرده است.

در مقابل، یک دستگاه آسیب‌دیده در همان بازه زمانی ۱۳۲ گیگابایت داده دانلود کرده است.

بزرگ‌ترین نگرانی متوجه کاربرانی است که از بسته‌های اینترنت با حجم محدود استفاده می‌کنند. این باگ می‌تواند سهمیه ماهانه اینترنت آن‌ها را در مدت کوتاهی به پایان برساند.

سونی، برخلاف وعده‌های قبلی، به‌روزرسانی بزرگ اندروید ۱۷ را برای گوشی میان‌رده اکسپریا ۱۰ مارک ۶ لغو کرده است.

این تصمیم در حالی گرفته شد که غول فناوری ژاپنی در زمان معرفی این دستگاه در سال ۲۰۲۴ با سیستم‌عامل اندروید ۱۴، به خریداران قول داده بود که سه نسل ارتقای نرم‌افزاری را دریافت خواهند کرد.

لغو کامل انتشار اندروید ۱۷ برای یک گوشی هوشمند، رویدادی نسبتاً نادر در بازار است. سونی دلیل این اقدام را محدودیت‌های حافظه دستگاه عنوان کرده و گفته است که این محدودیت‌ها مانع از ارائه تجربه کاربری مطلوب با اندروید ۱۷ می‌شود.

سونی در بیانیه‌ای رسمی در این باره اعلام کرد: «در زمان معرفی، ما وعده دادیم که اکسپریا ۱۰ مارک ۶ سه نسل ارتقای سیستم‌عامل اندروید را دریافت خواهد کرد. اما پس از ارزیابی‌های فنی دقیق، متوجه شدیم که به دلیل محدودیت‌های رم این دستگاه، اکسپریا ۱۰ مارک ۶ نمی‌تواند تجربه کاربری مورد نظر ما را برای ارتقا به اندروید ۱۷ فراهم کند. خرید غذا به همین دلیل تصمیم گرفتیم انتشار این آپدیت را لغو کنیم. ما می‌دانیم که این تصمیم با وعده قبلی ما مغایرت دارد و بابت این تغییر عذرخواهی می‌کنیم. با این حال، تعهد ما به انتشار به‌روزرسانی‌های امنیتی همچنان پابرجاست و سونی طبق اعلام اولیه، به مدت چهار سال از زمان عرضه، بسته‌های امنیتی را منتشر خواهد کرد. این چالش فنی صرفاً مربوط به مشخصات این گوشی خاص است و مدل‌های دیگر اکسپریا را تحت تأثیر قرار نخواهد داد.»

در نتیجه این تصمیم، فهرست گوشی‌های سونی که اندروید ۱۷ را دریافت می‌کنند، از ۶ مدل به ۵ مدل کاهش یافته است. سایر مدل‌های واجد شرایط، دریافت بسته نرم‌افزاری جدید را بدون مشکل آغاز کرده‌اند.

نابینایی همیشه به معنای تاریکی مطلق نیست؛ از درک نور و رنگ تا تجربه‌ی جهان از طریق صدا و لمس، واقعیت زندگی نابینایان پیچیده‌تر از تصور رایج ماست.

خلاصه مقاله:

• بیشتر افراد نابینا درجاتی از بینایی دارند که از تشخیص نور تا دیدن مبهم شکل‌ها و رنگ‌ها متغیر است.
• نابینایی انواع مختلفی دارد؛ از کم‌بینایی تا نابینایی کامل و ناتوانی در درک نور. تصور اینکه همه‌ی افراد نابینا جهان را سیاه می‌بینند، نادرست است.
• برخی افراد نابینا می‌توانند نور یا رنگ‌ها را تشخیص دهند؛ افرادی که قبلاً بینایی داشته‌اند، ممکن است رنگ‌ها را به یاد بیاورند. افراد نابینای مادرزاد ممکن است رنگ‌ها را به صورت مفاهیم درک کنند، نه تجربه‌های دیداری.
• محتوای رویاهای افراد نابینا به سابقه‌ی بینایی آن‌ها بستگی دارد؛ برخی تصاویر دیداری و برخی دیگر تجربه‌های حسی مانند صدا و لمس را در خواب تجربه می‌کنند.
• افراد نابینا می‌توانند با کمک حواس دیگر، توصیف صوتی، خط بریل و مهارت‌هایی مانند پژواک‌یابی، محیط اطراف را درک کنند.
• ابزارهای کمکی و آموزش مهارت‌های حرکتی می‌توانند به افراد نابینا در شناخت محیط و انجام فعالیت‌های روزمره کمک کنند.

بسیاری گمان می‌کنند با چند لحظه بستن چشم‌ها می‌توانند به درکی از نابینایی برسند، اما چنین باوری فقط تجربه‌ی افراد بینا را مبنای سنجش قرار می‌دهد و تمایزهای بنیادین میان این دو وضعیت را نادیده می‌گیرد. فرارسیدن روز جهانی عصای سفید در ۱۵ اکتبر (۲۳ مهر)، فرصتی ارزشمند است تا با معطوف‌کردن توجه جامعه به حقوق و توانمندی‌های افراد نابینا و کم‌بینا، از پیش‌فرض‌های نادرست و کلیشه‌های رایج فراتر رویم و به شناختی دقیق‌تر از تجربه‌ی زیسته‌ی این افراد دست یابیم.

بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت، دست‌کم ۲٫۲ میلیارد نفر در جهان با اختلال بینایی نزدیک یا دور زندگی می‌کنند و در دست‌کم یک میلیارد مورد، اختلال قابل‌پیشگیری بوده یا هنوز به آن رسیدگی نشده است. اختلال بینایی اما، تجربه‌ای یکسان برای همه نیست و شدت آن، سابقه‌ی بینایی فرد و دسترسی به امکانات کمکی، می‌تواند بر نحوه‌ی درک توسط دیگر افراد و تعامل با محیط تأثیر بگذارد.

فناوری برای همه، بدون استثنا؛ روز جهانی عصای سفید

در ادامه، ۷ واقعیت علمی را مرور می‌کنیم که به شناخت بهتر تجربه‌ی نابینایی و تفاوت‌های فردی کمک می‌کنند.

۱. نابینایان دنیا را چگونه می‌بینند؟

یکی از رایج‌ترین باورهای نادرست درباره‌ی نابینایی، این است که همه‌ی افراد نابینا جهان را به شکل تاریکی مطلق می‌بینند. در واقع نابینایی یک وضعیت یکسان نیست، بلکه طیفی از اختلالات بینایی را در بر می‌گیرد. بسیاری از افرادی که در دسته‌ی نابینایی قرار می‌گیرند، هنوز درجاتی از بینایی باقی‌مانده دارند. برخی اشیا را تار و مبهم یا مانند تصویری در میان مه می‌بینند، برخی با محدودیت میدان دید محیطی یا دید تونلی مواجه‌اند و گروهی دیگر فقط می‌توانند وجود نور یا جهت تابش آن را تشخیص دهند.

نابینایی که در اصطلاح پزشکی با «ناتوانی در درک نور» تعریف می‌شود، تنها یکی از وضعیت‌های این طیف است و فقط در یکی از شدیدترین حالت‌ها، فرد هیچ‌گونه ادراک نوری ندارد. تجربه‌ی افراد نابینای مادرزاد نیز با تصور رایج افراد بینا از تاریکی تفاوت دارد؛ زیرا کسانی که هرگز تجربه‌ی دیدن نداشته‌اند، لزوماً تاریکی را مانند فردی که بینایی خود را از دست داده است، تجربه نمی‌کنند. بنابراین، تجربه‌ی نابینایی را نمی‌توان برای همه یکسان دانست یا صرفاً به دیدن سیاهی مطلق کاهش داد.

۲. نابینایان رنگ‌ها را چگونه درک می‌کنند؟

تجربه‌ی رنگ‌ها برای افراد دارای اختلال بینایی، به سابقه‌ی بینایی و نوع اختلال آن‌ها بستگی دارد. افرادی که کم‌بینا هستند، ممکن است رنگ‌های روشن و یکدست را راحت‌تر از نقش‌ونگارهای پیچیده تشخیص دهند. برای کسانی که در سنین بالاتر بینایی خود را از دست داده‌اند، رنگ‌ها می‌توانند در قالب خاطرات دیداری در ذهن باقی بمانند و با شنیدن توصیفی از رنگ‌ها، تصاویر ذهنی مرتبط دوباره زنده شوند.

در مقابل، افرادی که نابینای مادرزاد هستند، تجربه‌ی مستقیمی از دیدن رنگ‌ها ندارند و ممکن است مفاهیم مربوط به رنگ را از طریق ارتباط با ویژگی‌های فیزیکی پدیده‌ها، احساسات یا تجربه‌های حسی درک کنند. برای مثال، برخی افراد ممکن است گرمای خورشید را با مفهوم رنگ زرد یا حرارت آتش را با مفهوم رنگ قرمز مرتبط کنند. اما این تداعی‌ها به معنای تجربه‌ی مستقیم رنگ نیستند و فقط راهی برای درک مفاهیمی به‌شمار می‌روند که معمولاً از طریق بینایی شناخته می‌شوند.

۳. آیا نابینایان حواس قوی‌تری دارند؟

فیلم‌ها و داستان‌های عامه‌پسند اغلب افراد نابینا را به‌گونه‌ای نشان می‌دهند که انگار از قدرت شنوایی یا حس لامسه‌ای فراتر از توانایی‌های معمول انسان برخوردارند. اما از دیدگاه علوم اعصاب، توانایی‌های حسی برخی افراد نابینا لزوماً به معنای قوی‌تر بودن ذاتی حواس نیست؛ تفاوت در توجه به محرک‌ها، تجربه و سازگاری مغز نیز می‌تواند در این توانایی‌ها نقش داشته باشد. افراد بینا بخش زیادی از اطلاعات محیطی را از طریق چشم دریافت می‌کنند و در نتیجه، ممکن است کمتر به جزئیات صداها یا ویژگی‌های لمسی محیط توجه داشته باشند.

چرا قدرت شنوایی افراد نابینا بیشتر است؟

وقتی ورودی‌های بینایی وجود ندارند، پردازش اطلاعات حسی دیگر ممکن است در مغز تغییر کند. در برخی افراد نابینا، تمرین و تجربه نیز به بهبود مهارت‌هایی مانند تشخیص پژواک‌ها یا خواندن خط بریل کمک می‌کند. در نتیجه، برخی افراد نابینا با تمرین و تجربه، در تشخیص صدا، تمایز تغییرات ظریف در زیروبم صداها یا شناسایی برجستگی‌های خط بریل مهارت بسیاری پیدا می‌کنند.

این توانایی‌ها را نباید ابرقدرت ذاتی یا حاصل جهشی ژنتیکی دانست؛ این توانایی‌ها می‌توانند نتیجه‌ی تمرین مداوم، توجه بیشتر به اطلاعات حسی و سازگاری مغز با شرایط تیک ابزار زندگی باشند.

۴. نابینایان چگونه از دنیای دیجیتال استفاده می‌کنند؟

فناوری‌های دیجیتال به افراد نابینا و کم‌بینا کمک می‌کنند تا مستقل‌تر به اطلاعات دسترسی داشته باشند و از تلفن‌های هوشمند استفاده کنند. افراد کم‌بینا می‌توانند با قابلیت‌هایی مانند بزرگ‌نمایی صفحه، افزایش کنتراست و درشت‌کردن نوشته‌ها، محتوای نمایشگر را راحت‌تر ببینند. افرادی که نمی‌توانند

زومیت

بررسی گوشی موبایل

بررسی گلکسی زد فولد ۸؛ وقتی تغییر شکل، همه‌چیز را عوض می‌کند

گلکسی زد فولد ۸ با فرم‌فکتور نوین و نمایشگر ۴:۳ خود، دیدگاه سامسونگ را نسبت به گوشی‌های تاشدنی دگرگون می‌کند؛ اما این تحول بدون چالش نیست.

سامسونگ طی هفت نسل متوالی، گوشی تاشدنی خود را باریک‌تر، سبک‌تر و مستحکم‌تر ساخت؛ با این حال، ساختار کلی آن با نمایشگر بیرونی کشیده و نمایشگر داخلی مربعی‌شکل، تقریباً دست‌نخورده باقی مانده بود. امسال، کره‌ای‌ها با معرفی عضو جدیدی به خانواده گلکسی زد فولد، این الگوی دیرینه را تغییر داده‌اند. گلکسی زد فولد ۸ در حالت بسته، کوتاه و عریض است و پس از باز شدن، نمایشگری با نسبت تصویر ایده‌آل ۴:۳ را در اختیار کاربر قرار می‌دهد. همین تغییر به ظاهر ساده، هم بزرگ‌ترین دستاورد نسل هشتم را رقم می‌زند و هم منشأ برخی از کاستی‌های آن می‌شود.

اولین تجربه کار با گلکسی زد فولد ۸، هیجانی در من ایجاد کرد که کمتر در بررسی محصولات امروزی تجربه می‌کنم؛ حسی مشابه اولین مواجهه با سرفیس‌بوک، سرفیس‌استودیو یا حدود شش سال پیش، مک‌بوک M1. وجه مشترک این محصولات صرفاً قدرت بیشتر یا اعداد بزرگ‌تر نبود؛ بلکه هر کدام برداشت آشنای ما از یک وسیله را تا حدی تغییر می‌دادند. فولد ۸ نیز پیش از آنکه فرصتی برای نمایش توان پردازنده یا روشنایی پنل خود پیدا کند، با اندازه و شکل ظاهری‌اش جلب توجه می‌کند.

اما آیا سامسونگ تنها یک ظاهر جذاب خلق کرده یا سخت‌افزار و نرم‌افزار دستگاه نیز می‌توانند از آن بهره‌مند شوند؟ در ادامه متوجه خواهید شد که پاسخ این سؤال در طول بررسی بارها بین تحسین و تردید در نوسان است. با بررسی گلکسی زد فولد ۸ همراه زومیت باشید.

طراحی و ارگونومی گلکسی زد فولد ۸

گوشی‌های تاشدنی دو فرصت برای جلب نظر کاربر دارند؛ یک بار در حالت بسته و هنگام قرار گرفتن در دست، و بار دیگر زمانی که دانلود آهنگ جدید لولا باز می‌شود و صفحه نمایش بزرگ‌تر خودنمایی می‌کند. سامسونگ سال‌ها تمام جذابیت سری فولد را بر پایه لحظه دوم بنا کرده بود. نمایشگر داخلی بزرگ و قابلیت چندوظیفگی پیشرفته گلکسی زد فولد ستودنی بود؛ اما در حالت بسته، معمولاً با گوشی نسبتاً زمخت و کشیده‌ای روبرو بودیم که با وجود تمام تلاش‌های سازنده، ارگونومی هم‌تراز با پرچم‌داران عادی را ارائه نمی‌داد.

گلکسی زد فولد ۸ داستان را از همان حالت بسته آغاز می‌کند. برای درک تفاوت آن نیازی نیست ساعت‌ها با آن کار کنید یا گوشی را کنار نسل قبلی قرار دهید؛ اولین باری که بدنه کوتاه و عریض آن را در دست می‌گیرید، نسبت نامعمول طول و عرض، توجه شما را جلب می‌کند. گوشی‌های امروزی عمدتاً نمایشگری با نسبت ۱۹.۵:۹ دارند؛ در حالی که نسبت تصویر پنل بیرونی فولد جدید سامسونگ، ۱۶:۱۰ یا تقریباً ۱۹.۲:۱۲ است. نتیجه در نگاه اول کمی عجیب؛ اما در دست، بسیار دلنشین به نظر می‌رسد.

زد فولد ۸ به لطف ارتفاع ۱۲۳.۹ میلی‌متری خود، به راحتی در کف دست جای می‌گیرد. برخلاف گوشی‌های بلند امروزی، برای لمس بالای صفحه مجبور نیستید انگشت خود را بیش از حد بکشید یا بدنه را در دست جابجا کنید. عرض ۸۱.۹ میلی‌متری دستگاه نیز مانع از آن می‌شود که صفحه بیرونی مانند فولدهای قدیمی باریک و فشرده به نظر برسد. نتیجه کار به گوشی‌های عادی شباهت ندارد؛ اما همین ناآشنایی بخشی از جذابیت آن را می‌سازد.

ابعاد جمع‌وجور فولد ۸ اگر با وزن و ضخامت نسل‌های نخست همراه می‌شد، فایده چندانی نداشت. سامسونگ وزن را به ۲۰۱ گرم رسانده که چندان سنگین‌تر از پرچم‌داران عادی نیست؛ ضخامت ۹.۷ میلی‌متری دستگاه در حالت بسته همچنان بیشتر از گوشی‌های معمولی است؛ اما اختلاف آن‌قدر کم شده که دیگر حس نمی‌کنید پاره‌آجری را در دست گرفته‌اید. پس از باز شدن نیز ضخامت هر نیمه به ۴.۵ میلی‌متر می‌رسد و گوشی بیشتر به تبلتی کوچک و باریک شباهت پیدا می‌کند تا دو موبایل چسبیده به یکدیگر.

لبه‌های تخت و گوشه‌های نسبتاً تیز خانواده فولد همچنان پابرجا هستند. حاشیه‌های نمایشگر بیرونی هم به باریکی بعضی رقبای چینی نیستند؛ ولی روی بدنه کوتاه فولد ۸ چندان آزاردهنده به نظر نمی‌رسند. کلیدهای صدا و پاور در ارتفاع مناسبی قرار گرفته‌اند و حسگر اثرانگشت درون دکمه پاور، سریع و قابل اعتماد عمل می‌کند.

پشت بدنه به اندازه نمای روبرو حساب‌شده نیست. قاب دوربین نسبت به ابعاد گوشی بزرگ به نظر می‌رسد و هنگام گذاشتن فولد ۸ روی میز، بدنه را به شکل محسوسی لق می‌کند. وقتی گوشی در حالت تاشده در دست قرار دارد، انگشت اشاره نیز مرتب به لبه برآمدگی دوربین می‌خورد. بزرگی برآمدگی روی گوشی‌های بلندتر شاید کمتر جلب توجه کند؛ اما روی بدنه‌ای با ارتفاع ۱۲۳.۹ میلی‌متر، سهم زیادی از نمای پشت را به خود اختصاص می‌دهد.

باز شدن لولا نسبت به فولدهای قبلی روان‌تر انجام می‌شود. در چند میلی‌متر نخست، آهن‌رباها راحت‌تر رها می‌شوند و برای جدا کردن دو نیمه، فشار کمتری لازم دارید؛ هرچند باز کردن گوشی با یک دست همچنان دشوار و در بیشتر موقعیت‌ها غیرعملی است؛ سامسونگ کشش نمایشگر و نیروی آهن‌رباها را طوری تنظیم کرده که حرکت از حالت بسته به باز، نرم‌تر و سبک‌تر احساس شود.

لولای فولد ۸ به اندازه فولد ۸ اولترا و فلیپ ۸ در زاویه‌های میانی کاربرد ندارد. از Flex Mode خبری نیست و نمی‌توان دو نیمه را در گستره‌ای از زاویه‌ها ثابت نگه داشت و انتظار داشت همان‌جا پایدار بمانند. رابط کاربری هم برای استفاده نیمه‌باز طراحی نشده است؛ نمایشگر داخلی بر اساس زاویه لولا به دو بخش کنترلی و نمایشی تقسیم نمی‌شود و برنامه‌هایی مانند دوربین، پخش‌کننده ویدئو یا گالری چیدمان ویژه‌ای برای این حالت ندارند. در بهترین سناریو، می‌توان گوشی را به حالت چادر (به شکل عدد ۸)، روی میز قرار داد و با نمایشگر بیرونی، ویدیو تماشا کرد.

سامسونگ برای پشتیبانی از نمایشگر داخلی، ساختاری موسوم به Flex Titanium به کار برده؛ ترکیبی از دو لایه انعطاف‌پذیر تیتانیومی که فشار و ضربه را بهتر در سطح پنل پخش می‌کنند؛ نتیجه، نمایشگری باریک‌تر با تاخوردگی کم‌عمق‌تر است. تاخوردگی فولد ۸ در نمونه مورد بررسی ما هنگام نگاه کردن مستقیم به صفحه روشن خیلی زود از نظر محو می‌شد؛ اما زیر نور مستقیم یا در زاویه نامناسب، به چشم می‌آمد و با عبور انگشت نیز می‌شد آن را حس کرد.

فریم آلومینیومی تقویت‌شده،

۲۴ نهاد بهترین دکتر حقوق بشری طی نامه‌ای مشترک به شرکت‌های گوگل و متا، خواستار حذف اپلیکیشن همسریابی «آدم و حوا» و توقف تبلیغات آن در پلتفرم‌های زیرمجموعه متا شدند. این درخواست پس از انتشار گزارشی مبنی بر امکان نمایش پروفایل دختران ۱۳ تا ۱۷ ساله به عنوان گزینه‌های ازدواج در این سامانه مطرح شده است.

این سازمان‌های مدنی و حقوق بشری در نامه خود که در تاریخ ۸ اکتبر ۲۰۲۶ منتشر شد، علاوه بر درخواست حذف اپلیکیشن از گوگل‌پلی و توقف تبلیغات آن در اینستاگرام و تردز، خواستار بررسی دقیق سازوکارهای حفاظت از کودکان و ارتباطات نهادی این پلتفرم شده‌اند.

این اقدام در آستانه روز جهانی دختر (۱۱ اکتبر) صورت گرفته است. امضاکنندگان نامه بر این باورند که ارائه خدمات دیجیتالی که کودکان را به عنوان گزینه‌های احتمالی ازدواج معرفی می‌کند، می‌تواند به عادی‌سازی ازدواج کودکان و افزایش دسترسی افراد به اطلاعات شخصی آن‌ها منجر شود.

امکان جست‌وجوی پروفایل دختران ۱۳ تا ۱۷ ساله در «آدم و حوا»

بر اساس گزارش‌های منتشر شده، اپلیکیشن همسریابی «آدم و حوا» به کاربران اجازه می‌دهد تا دختران ۱۳ تا ۱۷ ساله را به عنوان همسر احتمالی جست‌وجو کنند. این اطلاعات حتی بدون نیاز به ایجاد حساب کاربری برای مشاهده پروفایل‌ها قابل دسترسی است.

با انتخاب بازه سنی ۱۳ تا ۱۷ سال در این اپلیکیشن، تا ۱۰۰ پروفایل نمایش داده شده است. این در حالی است که در شرایط استفاده از پلتفرم، حداقل سن ثبت‌نام برای زنان بالای ۱۵ سال اعلام شده، اما سامانه امکان ثبت مشخصات دختران کم‌سن‌تر و زیر سن قانونی را نیز پذیرفته است.

یکی دیگر از قابلیت‌های این پلتفرم، امکان ایجاد پروفایل برای بستگان درجه یک، از جمله فرزندان کاربران است. این ویژگی در کنار امکان جست‌وجوی پروفایل افراد زیر سن قانونی، نگرانی‌های جدی را در مورد نحوه حفاظت از اطلاعات شخصی کودکان ایجاد کرده است.

درخواست از گوگل و متا برای توقف فعالیت و تبلیغات

سازمان‌های امضاکننده نامه از گوگل خواسته‌اند تا اپلیکیشن «آدم و حوا» را از فروشگاه گوگل‌پلی حذف کند. همچنین از متا درخواست شده است که حساب‌های تبلیغاتی مرتبط با این پلتفرم را در اینستاگرام و تردز مسدود کند.

توقف کامل تبلیغات و معرفی این اپلیکیشن و جلوگیری از بازگشت آن به پلتفرم‌ها از طریق حساب‌های توسعه‌دهنده جایگزین، از دیگر مطالبات مطرح شده در این نامه است.

درخواست برای محدودسازی دسترسی عمومی به اطلاعات کودکان

بخش دیگری از درخواست ۲۴ سازمان مدنی و حقوق بشری به حفاظت از اطلاعات هویتی کودکان اختصاص دارد. امضاکنندگان از شرکت‌های فناوری خواسته‌اند تا دسترسی عمومی به اطلاعات شناسایی‌کننده کودکان را متوقف کنند.

این اطلاعات شامل نام، تصاویر، سن، محل زندگی، اطلاعات تماس و سایر داده‌هایی است که می‌توانند هویت یا محل حضور کودکان را مشخص کنند. این سازمان‌ها همچنین خواستار جلوگیری از نمایه‌سازی این اطلاعات شده‌اند تا داده‌های مربوط به کودکان از طریق جست‌وجوهای عمومی نیز در دسترس قرار نگیرد.

علاوه بر این اقدامات، امضاکنندگان نامه خواستار بررسی دقیق سازوکارهای حفاظت از کودکان و ارتباطات نهادی اپلیکیشن «آدم و حوا» شده‌اند. این موضوع در چارچوب نگرانی‌ها درباره احتمال تسهیل ازدواج کودکان و حفاظت ناکافی از اطلاعات شخصی آن‌ها مطرح شده است.

حضور کودکان ۱۳ تا ۱۷ ساله در این پلتفرم به عنوان گزینه‌های ازدواج، علاوه بر نگرانی‌های مربوط به حقوق کودک و احتمال سوءاستفاده از اطلاعات کاربران زیر سن قانونی، نگرانی جدی در خصوص ترویج کودک‌همسری را به وجود آورده است که فعالان حقوق کودک همواره در مورد معایب و پیامدهای آن هشدار می‌دهند.

گوگل در تلاش است تا با بهره‌گیری از تمام توانایی‌هایش، حتی در حوزه‌هایی که پیش از این کمتر موفق بوده، تعریف جدیدی از لپ‌تاپ ارائه دهد.

در اواخر سال ۲۰۱۰، ساندار پیچای، یکی از مدیران جوان و آینده‌دار گوگل، در جمع خبرنگاران از دیدگاه بزرگ شرکت برای آینده لپ‌تاپ‌ها سخن گفت. او آینده‌ای را ترسیم کرد که در آن کاربران برای کار با کامپیوتر خود تنها به یک مرورگر وب نیاز داشتند و تمامی برنامه‌ها، اطلاعات و ارتباطات از طریق وب قابل دسترسی بودند.

پیچای توضیح داد که در این آینده، کامپیوترها نیازی به فضای ذخیره‌سازی زیاد یا سخت‌افزار خاصی نخواهند داشت، زیرا پردازش اصلی در فضای ابری انجام می‌شود. سیستم‌عاملی که گوگل برای این لپ‌تاپ‌های جدید توسعه داده بود، Chrome OS نام داشت و این یک شرط‌بندی بزرگ بر این فرض بود که وب در نهایت جایگزین تقریباً همه چیز خواهد شد.

Chrome OS که بعدها به ChromeOS تغییر نام داد، از بسیاری جهات به موفقیت‌های بزرگی دست یافت. با این حال، لپ‌تاپی که اکنون ریک اوسترلو، رئیس بخش سخت‌افزار و دستگاه‌های گوگل، روی میزش دارد، یک کروم‌بوک نیست.

خلاصه صوتی

خلاصه صوتی، ساخته‌شده با هوش مصنوعی

اوسترلو از یک لپ‌تاپ ۱۳ اینچی تاشوی دل استفاده می‌کند؛ با ۱۶ گیگابایت رم، پردازنده‌ی پیشرفته‌ی کوالکام و بدنه‌ای فلزی، باریک و سبک که تا حدی به مک‌بوک شباهت دارد. لپ‌تاپ XPS Googlebook یکی از پنج محصول جدیدی محسوب می‌شود که با Googlebook OS عرضه خواهند شد؛ تازه‌ترین ایده‌ی بزرگ گوگل درباره‌ی کامپیوترها.

در نگاه اول، گوگل‌بوک ممکن است یادآور عادت‌های قدیمی گوگل باشد: یک سیستم‌عامل جدید، یک برند خبر اسلامی تازه و محصولی دیگر که شاید در نهایت به سرنوشت محصولات شکست‌خورده گوگل دچار شود.

اما اوسترلو چنین نظری ندارد و یکی از دلایلی که به این پروژه چراغ سبز نشان داد، این بود که گوگل‌بوک را گامی نهایی برای متمرکز کردن فعالیت‌های گوگل می‌دانست.

هوش مصنوعی، تضمین‌کننده ماندگاری لپ‌تاپ‌ها

گوگل سال‌ها دو سیستم‌عامل را به‌طور هم‌زمان توسعه و نگهداری کرد؛ کروم‌اواس روی لپ‌تاپ‌ها باقی ماند، در حالی که اندروید تلفن‌ها، تبلت‌ها، تلویزیون‌ها، خودروها و تقریباً هر دستگاه دیگری را در بر گرفت. گوگل به تدریج اندروید را به یک رابط کاربری آشنا تبدیل کرد که در طیف وسیعی از دستگاه‌ها، اکوسیستم بزرگی از برنامه‌ها را در اختیار کاربران قرار می‌دهد؛ تقریباً در همه جا، به جز لپ‌تاپ‌ها.

گوگل معتقد است هوش مصنوعی می‌تواند شیوه استفاده ما از کامپیوترها را برای همیشه دگرگون کند.

در سال‌های اخیر، گوگل به این نتیجه رسیده است که هوش مصنوعی می‌تواند شیوه استفاده ما از کامپیوترها را برای همیشه تغییر دهد، حتی اگر ظاهر و فرم خود کامپیوترها تقریباً همان چیزی بماند که امروز می‌شناسیم.

اوسترلو می‌گوید روی میزهایش نمونه‌های اولیه فراوانی از دستگاه‌هایی دارد که سعی کرده‌اند چرخ را از نو اختراع کنند. البته گوگل روی محصولاتی مانند عینک‌های هوشمند نیز سرمایه‌گذاری سنگینی می‌کند، اما تا اینجای انقلاب هوش مصنوعی، کامپیوترهای شخصی قدرتمند یکی از برندگان غیرمنتظره بازار بوده‌اند.

چنین دستگاه‌هایی توان محاسباتی لازم برای اجرای مدل‌های هوش مصنوعی در کارهایی مانند برنامه‌نویسی، تبدیل گفتار به متن و کاربردهای دیگر را دارند. کافی است از اپل بپرسید؛ شرکتی که علاقه‌مندان به هوش مصنوعی مک‌های قدرتمندش را در حجم زیادی خریداری کرده‌اند.

اوسترلو می‌گوید: «فکر می‌کنم فرم‌فکتور لپ‌تاپ ماندگاری خاصی دارد. شکل و شمایلی جاافتاده که برای کار، بهره‌وری و اجرای برنامه‌ها آن‌قدر خوب جواب می‌دهد که جایگزین‌کردنش واقعا دشوار خواهد بود.»

فرم‌فکتور کلاسیک لپ‌تاپ برخلاف پیش‌بینی‌ها همچنان ماندگار و بی‌جایگزین باقی مانده است.

دو ایده، یعنی سلطه اندروید و ظهور هوش مصنوعی، تقریباً تمام داستان گوگل‌بوک را توضیح می‌دهند. این پروژه با پیش‌فرض‌های زیادی درباره‌ی آینده کامپیوترها پیش می‌رود؛ مثلاً اینکه چه کارهایی را با آن انجام می‌دهیم و چگونه. با این حال، شاید غافلگیرکننده‌ترین بخش ماجرا تصمیم گوگل برای ساختن لپ‌تاپ‌هایی واقعاً عالی باشد.

درست یک نسل قبل، اریک اشمیت، مدیرعامل وقت گوگل، استدلال می‌کرد آینده به سخت‌افزارهای دور انداختنی تعلق دارد و با تسلط اینترنت، خود دستگاه‌ها اهمیتشان را از دست خواهند داد. ایده گوگل‌بوک نشان می‌دهد باورهای شرکت گوگل هم تغییر می‌کنند؛ چراکه حالا دستگاه‌ها بیش از هر زمان دیگری اهمیت پیدا کرده‌اند و یک لپ‌تاپ خوب ارزش پول خرج‌کردن دارد.

وقتی مسیر ادغام ChromeOS و اندروید برعکس شد

پروژه گوگل‌بوک به‌طور جدی حدود دو سال پیش آغاز شد، اما بعضی از ایده‌های پشت آن سابقه‌ای بسیار طولانی‌تر دارند. از حدود یک دهه قبل، شایعه‌ها و گزارش‌هایی درباره ادغام کروم‌اواس و اندروید منتشر می‌شد و گوگل نیز روش‌های مختلفی را برای هماهنگ‌کردن این دو سیستم‌عامل آزمایش کرد.

گوگل می‌خواست کروم‌اواس را به جایی برساند که برنامه‌های اندروید و حتی برنامه‌های ویندوز را روان اجرا کند، اما ادغام‌هایی از این دست هرگز طبیعی و یکپارچه نشدند.

گوگل پس از سال‌ها آزمون و خطا، اندروید را به قلب لپ‌تاپ آورد.

برای چند سال، پروژه‌ای به نام Fuchsia همان چیزی به نظر می‌رسید که کاربران منتظرش بودند؛ ترکیبی از جهان‌های مختلف گوگل. پروژه در نهایت کوچک‌تر شد و عمدتاً به حوزه خانه هوشمند محدود ماند.

اوایل سال ۲۰۲۴، چند نفر از کارکنان گوگل پرسش تازه‌ای مطرح کردند. چه می‌شود اگر به جای تلاش برای آوردن برنامه‌های اندروید به کروم‌اواس، بهترین ویژگی‌های کروم‌اواس را وارد اندروید کنیم؟ البته آن‌ها نخستین افرادی نبودند که چنین سؤالی می‌پرسیدند، اما اولین گروهی بودند که زمان مناسبی را برای عملی‌کردن ایده‌شان انتخاب کردند.

پراجاکتا گوداده، معاون مهندسی لپ‌تاپ‌ها و تبلت‌های گوگل، می‌گوید: «چیزی که واقعاً تغییر کرد، سرعت بالای تحول خود اندروید بود.»

تغییر مسیر بزرگ؛ کوچ اندروید به دنیای لپ‌تاپ

اندروید سال‌ها سیستم‌عاملی برای گوشی‌ها به شمار می‌رفت و استفاده از آن در دستگاه‌های دیگر دردسر زیادی داشت. اما به گفته‌ی گوداده، در مقطعی اندروید به قدری تکامل پیدا کرد که می‌توانست روی پلتفرم‌های مختلف به خوبی کار کند.

توسعه‌دهندگان کم‌کم طراحی برنامه برای اندازه‌های مختلف نمایشگر و حالت‌های گوناگون صفحه را جدی‌تر می‌گرفتند و تیم اندروید هم در گوگل معماری سیستم‌عامل را تغییر داده بود.

گوداده می‌گوید: «اندروید در آن زمان از فرم‌فکتورهای مختلف، از گوشی و پوشیدنی‌ها گرفته تا تلویزیون و خودرو، پشتیبانی می‌کرد. همین تنوع تیم اندروید را وادار کرد معماری سیستم‌عامل را بسیار ماژولارتر کند تا بتواند روی دستگاه‌های مختلف اجرا شود.»

در عمل، این تغییرات یعنی ساخت یک لپ‌تاپ اندرویدی دیگر چندان دور از دسترس نبود؛ لپ‌تاپی که بتواند مجموعه‌ی عظیم برنامه‌های اندروید را به صورت بومی اجرا کند.

پس از چند روز اختلال در دسترسی کاربران به اینترنت مخابرات، مدیرعامل این شرکت از رفع مشکل خبر داد.

محمد جعفرپور، مدیرعامل شرکت مخابرات ایران، درباره قطع اتصال فیبر نوری این شرکت پس از به‌روزرسانی سامانه مخابرات گفت: «در جریان ارتقا و به‌روزرسانی ممکن است اختلال‌های موقتی رخ دهد.» این اختلال که منجر به قطعی دسترسی کاربران به سرویس اینترنت و فیبر نوری شرکت مخابرات شده بود، تقریباً از اوایل هفته آغاز شده و دسترسی کاربران را مختل یا قطع کرده بود.

مدیرعامل مخابرات ضمن عذرخواهی از مشترکان، اعلام کرد که مخابرات تدابیری در نظر گرفته است تا تغییرات سامانه بر دریافت خدمت و ارتباط داده مشترکان اثر نگذارد. پیش از این نیز شرکت مخابرات ایران اعلام کرده دانلود بازی جدید بود که به‌روزرسانی‌ها در زیرساخت‌های فنی منجر به اختلال در وب‌سایت این شرکت، سامانه پشتیبانی تلفنی و پنل مشترکان شده است، اما کاربران بسیاری گزارش داده بودند که در دسترسی به اینترنت‌شان نیز با مشکل و محدودیت مواجه هستند.

جعفرپور از رفع این مشکل و برقراری مجدد اتصال کاربران به اینترنت مخابرات خبر داد و گفت: «مشکل مشترکان آسیب‌دیده برطرف شده است و امیدواریم که تغییرات انجام شده به ارائه خدمات بهتر منجر شود.»

در خصوص IPv6 از سمت اپراتورها منعی وجود ندارد

مدیرعامل شرکت مخابرات ایران در پاسخ به سوالی دیگر در خصوص رفع محدودیت‌های پروتکل IPv6 نیز گفت: «از سمت اپراتورها منع خاصی برای ارائه خدمات مبتنی بر IPv6 وجود ندارد.»

او در ادامه نیز توضیح داد که «احتمال دارد تغییرات اعمال‌شده در شبکه طی دوران جنگ بر وضعیت IPv6 اثر گذاشته باشد، اما تشخیص علت به بررسی فنی نیاز دارد.» جعفرپور همچنین تاکید کرد سیاست‌هایی که در شبکه اجرا می‌شوند، در اختیار اپراتورها نیستند.

به گفته مدیرعامل مخابرات، شرایط جنگی این شرکت را ناچار به اعمال تغییراتی در شبکه کرده بود و ممکن است اثرات برخی از آن تغییرات باقی مانده باشد. او توضیح داد که ابتدا باید وضعیت بررسی شود تا مشخص شود آیا اشکالی وجود دارد و منشأ آن کجاست.